2011(e)ko martxoaren 28(a), astelehena

Contestación de 14 entidades conservacionistas a 14 alcaldes cavernícolas

Hace unos días, 14 alcaldes de otros tantos municipios de Gipuzkoa tuvieron el descaro de pedir al Gobierno Vasco que prevaricara y anulara la declaración de LICs y ZEPAs del territorio como ZECs de la Red Europea Natura 2000.

La cuestión partió de la inciativa de Jon Redondo, alcalde de Orio (PNV), que tiene para el cerrado de Motondo, junto a la ribera izquierda de la ría del Oria, unos planes diametralmente opuestos a su conservación y restauración: quiere urbanizarlo y llenarlo de pabellones. Motondo forma parte del LIC de la ría del Oria, designado por la UE, como todos los demás LICs y ZEPAs, zona a conservar, por albergar hábitats naturales de interés comunitario.

El resto de firmantes del libelo son comparsas que prestan su firma por obediencia a su partido común. Quede claro que ningún ayuntamiento se ha pronunciado al respecto: es una iniciativa exclusivamente personal de estos alcaldes, que en esta materia no representan ni a sus ayuntamientos ni a sus electores.

Las catorce entidades conservacionistas se han dirigido a la consejera Pilar Unzalu para mostrarle su apoyo explícito al proceso de designación de ZECs y para exhortarle, tanto a ella como a su equipo técnico y político, a que no se deje presionar y cumpla el cometido para el que han sido designados.

Éste es el texto de la carta:





INGURUMEN, LURRALDE ANTOLAKETA,
NEKAZARITZA ETA ARRANTZA KONTSEILARIA
Eusko Jaurlaritza
Ingurumen, Lurralde Antolaketa, Nekazaritza eta Arrantza Kontseilaritza
Donostia-San Sebastián Kalea,
01010 Vitoria-Gasteiz.

2011ko Martxoaren 31n
Kontseilari anderea,
Gure Autonomia Erkidegoko Erregio Biogeografiko Atlantiarreko Natura 2000 Sareko Kontserbazio Eremu Berezia izendatzeko prozeduran kudeaketa-proposamenak partehartze publikora ireki direla eta, mota guztietako adierazpenak entzuten ari gara. Adierazpen horien egileetako batzuk idatzi hau sinatzen dugunon artean daude, eta talde hauen adierazpenak plan horien egokitasunari buruzko eztabaida teknikoan ulertu behar direla.
Aldiz, azken aldian entzuten ari garen adierazpenak ez datoz testu horien egokitasuna eztabaidatzera, aitzitik, tramitazio prozesu osoa zalantzan jartzea dute helburu.  Parte hartzerik ez dela egon diote, eta erabakiak  kaltetuen bizkar hartzen ari direla. Gipuzkoako 14 alkatek egin duten azken adierazpena are larriagoa da, dokumentu horien onarpen-prozesua gelditzeko eskatzen baitute, aldi bereaz, Natura 2000 Sareak babestutako eremuen irudi oso txarra zabalduz.
Gure ustez, hauteskunde aurreko giro honetan afinitate politiko zehatzekoak diren alkateek osatzen duten talde horren asmoa salagarria da, besteak beste, ez baitu kontuan hartzen hainbat elkarte egiten ari garen lan eskerga kudeaketa-plan horiei ekarpenak egiteko. Izan ere, kudeaketa-plan horiek asko hobetu balitezke ere, duinak direlakoan gaude.
Hori guztia kontuan izanda, eta nahiz eta plan hauek ez diren guk nahiko genituzkeenak, plan horien tramitazioa egiten jarraitzeko eskatzen dizugu. Zure karguari dagozkion erantzukizunak gauzatuz, egun daukagun arandia  bete eta plan hauek onartuko dituen prozedura bukaeraraino jarraitzea eskatzen dizugu. Izan ere, plan horiek mugarria izango dira EAE-ko Ondare Naturalaren kontserbazioan, euskal gizartea bere inguruarekin erlazionatzeko modu berri baten aurrekaria bilaka daitezkeelarik.
Gure ezinegona ulertuko duzulakoan, eta behar bezala ulertu behar den desadostasunetik zure kudeaketak merezi digun konfiantzarekin, jaso ezazu gure agurra.


 

CONSEJERA DE MEDIO AMBIENTE,
PLANIFICACIÓN TERRITORIAL, AGRICULTURA Y PESCA.
Eusko Jaurlaritza / Gobierno Vasco
Consejería de Medio Ambiente, Planificación Territorial, Agricultura y Pesca
C/ Donostia-San Sebastian,
01010 Vitoria-Gasteiz.


31 de marzo de 2011



Estimada, Sra. Consejera,
A raíz del inicio de los procesos de participación pública en torno a los documentos de Gestión para la propuesta de ZEC de los lugares Natura 2000 de la Región Biogeográfica Atlántica de nuestra Comunidad se han venido sucediendo pronunciamientos de todo tipo en torno a los mismos. No pocos de los grupos abajo firmantes habremos  protagonizado algunas de dichas declaraciones que han de ser entendidas en el contexto de la discusión técnica sobre la idoneidad de los planes objeto de debate.
No obstante, últimamente venimos asistiendo a la proliferación de manifestaciones contrarias no ya a los textos concretos de dicha documentación sino al procedimiento mismo de tramitación. Se viene a afirmar que no han existido cauces de participación y que la decisión se adopta a espaldas de los afectados. La última declaración pública por parte de 14 alcaldes guipuzcoanos llega todavía más lejos al exigir la paralización del proceso de aprobación de los documentos, al tiempo que extienden una imagen muy negativa de los lugares protegidos Red Natura 2000.
Entendemos que la intencionalidad de un grupo de alcaldes de afinidad política concreta al extender tales sospechas en el contexto preelectoral en que nos encontramos es denunciable en la medida en que, entre otras falsedades, no valora los esfuerzos que numerosas asociaciones venimos realizando al proponer aportaciones a las propuestas de planes de gestión que, si bien son manifiestamente mejorables, merecen, al menos,  la calificación de dignas.
Por todo ello, y con independencia de que estos planes no son exactamente los que hubiéramos deseado, le instamos a que persevere en la tramitación de los mismos; a que desde la responsabilidad del cargo que ocupa actúe con decisión cumpliendo la normativa en vigor hasta agotar el procedimiento de aprobación de unos planes que constituirán sin duda un hito en la conservación del Patrimonio Natural de Euskadi y pueden ser el referente que sitúe definitivamente a la sociedad vasca ante un nuevo modelo de relación con su entorno.
Con la esperanza de que sabrá entender la inquietud que le transmitimos y será merecedora de la confianza que, desde la diferencia y debidamente matizada, nos merece su gestión, reciba un cordial saludo.


Eskutitz hau sinatzen duten 14 natur talde edota talde ekologistak:
Esta carta la firman los  siguientes 14 grupos naturalistas y/o ecologistas:

Haritzalde Naturzaleen Elkartea (Donostia)
Herrio Natur Taldea (Orio)
Arkamurka Natur Elkartea (Zarautz)
Zumaiako Natur Taldea
Katamarrue Natur Taldea (Zestoa)
ERKAXO Natur Taldea (Azpeitia)
Deba-Mutriku Natur Taldea
Ekozain Natur Taldea (Markina)
Okil Beltza Natur Taldea (Elgoibar)
Mendia Bizirik Bergarako Natur Taldea
Itsas Enara Ornitologia Elkartea
Eguzki Talde Ekologista
Ekologistak Martxan
Jaizkibel Bizirik

2010(e)ko maiatzaren 19(a), asteazkena

Beltxarga arrunta Gipuzkoan

Beltxargak berriro ugaldu dira Aginagan aurten. Iaz ez bezala, oraingoan bost uma jaio dira.
Duela bi hilabete inguru, helduek bertatik uxatu zituzten aurreko urteko hiru umeak. Horietako bat da, noski, Urumean, Donostian, agertu dena eta oraindik ere han segitzen duena.

Hara maiatzaren 18an hartutako irudi batzuk:


Itsas Enara Ornitologia Elkartea

2009(e)ko abenduaren 12(a), larunbata

Grullas sobre Orio-Aia

Informa Héctor Gonzalez Arzelus:

Ayer por la noche pasaron muchas grullas sobre el alto de Orio, se escuchaban sus trompetazos.

2008(e)ko azaroaren 4(a), asteartea

Ugarroi handien txikizioak: Itsas Enarak GFAri helarazitako idatzia












Donostian, 2008ko irailaren 25ean

Jaun agurgarri horiek,

Joan den ostegunean, hilak 18, izandako bilera dela eta, zenbait gogoeta helarazi nahi genizueke.
 
Lehenik eta behin eskerrak eman nahi dizkizuegu eskatutako informazioa emateagatik eta, bidenabar, etorkizunean elkarrizketarako bidea zabaltzeko eskaintza egiteagatik, horrelako kontaktuak eta informazio- eta ikuspegi-trukeak, bai zuentzat, bai guretzat, ezin aberasgarriagoak izan daitezkeela uste baitugu, norberaren filosofia, zeregin eta irizpideak gorabehera.


Bileraren muina ugarroi handiaren kudeaketa izanik, lehenik eskatu nahi genizueke berrestea, mesedez, hartan emandako dokumentuak direla espedientean dauden guztiak. Alegia:
 
  1. Plan de actuaciones para la mejora de los resultados de las repoblaciones con salmónidos en los ríos de Cantabria. Gobierno de Cantabria. 2004ko azaroa 
  2. Programa de control experimental de la depredación por cormorán grande en los ríos de Cantabria. Resultados invierno 2004-2005. Gobierno de Cantabria. 2006ko apirila
  3. Ubarroi (Phalacrocorax carbo) zenbaketa 2005-2006. GFA
  4. Conteo de la población de cormorán grande (Phalacrocorax carbo) en Gipuzkoa. 2005-2006. GFA 2006ko maiatza
- Kontu teknikoak:
  1. Espedienteko txostenak gutxiegi dira, ez dira nahikoak. Ez dugu aurkitu REDCAFE proiektuaren arrastorik, ez eta Gipuzkoan espeziearen elikadurari buruz aurretik egindako proiektu bakarrarena ere (JM Lekuonarena, hain zuzen), ez eta SEO/BirdLifek 2003n egindako II. neguko zentsu nazionalarena ere. Abiapuntu moduan, oso pobrea iruditu zaigu eta arazoaren analisi globala baino, badirudi egin dena izan dela zenbat ugarroi eta nola garbitu erabaki, ez zer egin behar den ikertu.
  2. Bidenabar, zenbait lanen kopia bidaltzen dizuegu: Lekuona (2000), REDCAFE (2003), INTERCAFE proiektuaren hasierako dokumentua, Consultora de Recursos Naturales (I), Consultora de Recursos Naturales (II), Matzabeko (I) eta Matzabeko (II). Erreparatu azken lau horien ondorioen bilakaera tenporal harrigarriari.
  3. Leitzarango arrantzaleku intentsiboaren kudeaketa dela eta, jasangarritasunik gabea iruditzen zaigu, berez, eredua. Ingurune naturalean berariaz arrainak askatzea gero arrantzaleek harrapa ditzaten, eta ez beste ezertarako, ez zaigu kudeatzeko modu egokia iruditzen. Are gutxiago, espezie arrotzak (Oncorhynchus mykiss) edota bertako espezie baten (Salmo trutta fario) ale triploide antzuak erabiltzea; bereziki horrek aparteko lehiakideak ezartzen baitizkio berezko amuarrainari, zeini eta, hain zuzen ere, azken urteotan gainbeheran dagoen espezieari.
  4. Gauzak horrela, nekez jo daiteke kaltegarritzat ugarroien presentzia kontserbazioaren ikuspegitik; aitzitik, bertako amuarrainaren lehiakideak urritzen lagunduko lukete hegaztiek. 
  5. Ikusi behar litzateke zer eragin izan duen ale triploide antzuak askatzeak bertako populazioaren egoera zailean. Kontuan izan askatutakoak eta basatiak ekologikoki berdinak direnez, elkarren lehiakde zuzenak direla, eta, nahastu ondoren, populazio osoaren ugalkortasuna, batez beste, urritu egiten dela ale antzuak askatzen diren eremuetan, populazioaren diluzio hutsez. Bestalde, askatzen diren arrainak tamaina handikoak izanik, amuarrain basati gazteen gaineko depredazioa areagotu liteke horrela, heldu berriek ugalketan laguntzen ez dutelarik.
- Filosofia kontuak:  
  1. Uste dugu Gipuzkoako erreken egoeraren eta bertako iktiofaunaren aldaketa dela-eta, arrantzaleek nolabait egokitu behar litzaizkiokeela egoera berriari eta amuarrainaren gaineko presioa laxatu eta gero eta ugariagoa bilakatu den barboari begira ipini behar liratekeela. Aldundiak aldaketa hori bultza lezake.  
  2. Egungo konpetentzia-banaketaren ondorioa da noski hori. Ez da logikoa sail berean egotea natura babesteko ardura eta naturari zuzenean eragiten dioten jarduera batzuena: nekazaritza, abeltzaintza, basogintza, ehiza eta arrantza. Interes-gatazkak ezinbestekoak dira, eta, tamalez, erabakiak ez dira natura babestearen aldekoak izaten askotan. Nekazaritza, abeltzaintza eta basogintza jarduera ekonomikoak dira; ehiza eta arrantza kirolak dira. Bana ditzagun horien ardurak dagozkien sailetara, eta bil dezagun naturaren babesa gainerako ingurumen-ardurekin batera.
  3. Ez zaigu bidezkoa iruditzen egindako ekintza natura babesteko sailak egitea, planteatu duzuen 'arazoa' ez delako ingurumen-arazoa, beste mota bateko arazoa baizik. Ezer egitekotan, kirol sailak egin behar luke, edo behintzat sustatu, zuei zuen iritzia galdetu, eta, aurrera egitekotan, haiek ordaindu haien aurrekontuaren kontura, ez natura babestekoaren kontura. Natura babesteko sailak polizia-funtzioak egin behar lituzke.
  4. Ez zaigu bidezkoa iruditzen jarduera ludiko arrunta besterik ez den kirol-arrantza babestea beste inolako arrazoirik ez daukan ugarroi-garbiketa. Ez dugu ulertzen nola egin dezakeen halakorik bere zereginen artean basafauna babestea duen erakundeak. Oso beldurgarriak iruditzen zaizkigu aurrera begira horrek ekar litzakeen ondorioak. Kolonbofiloen jarduera babesteko belatzak garbituko ditugu? Yate-jabeak lasai egoteko kaioak garbituko ditugu?
Gogoeta hauek guztiak hobe-beharrez egindako iradokizun moduan hartzea nahi genuke, eta berriro azpimarratu nahi dugu prest gaudela, erabat, zuekin elkartzeko eta informazioa trukatzeko, bai eta elkarrekin jarduteko interes komuneko kontuetan.

Adeitasunez,

Rafael Saiz Elizondo
Lehendakaria

2008(e)ko irailaren 29(a), astelehena

Uretako motorrak: Itsas Enarak Gipuzkoako Foru Aldundiari eginiko eskaera


Donostian, 2008ko irailaren 29an


Jaun agurgarri horiek,


Bada denbora luzea gure elkarteko kideok uretako motorrak hainbat tokitan ikusten ditugula, kontrolik gabe eta abiadura handitan nabigatzen, basafauna uxatzen eta inoiz haren ugaltoki, bazkatoki eta atsedentokietatik oso gertu. Oso gogaikarria egiten da egoera hori ibai-bokaleetan, bereziki Bidasoa, Jaitzubia, Oria eta Urola ibaien bokaleetan. Lau bokale horiek, gainera, zerrendatutako naturaguneak dira, nahiz eta denek ez izan (oraindik) babes-arau berezirik. Areago, uretako eskia ere egiten da Orian gora eta behera.

Alta, oraintsu jakin dugu badela hor nabigatzea galarazten duen arau orokor bat, gure ustez guztiz aplikagarria dena (besterik ezean). 259/2002 Errege Dekretuaren 10. artikuluak dioenaren arabera, ez dago uretako motorretan nabigatzerik ertzetik 200 metrora baino gertuago, ez bada saltatzeko eta orduan ere, 3 korapiloko abiaduraz, asko jota. Argi dago Jaitzubia, Urola eta Oria ibaien bokaleak 200 metro baino estuagoak direla Itsas Ertzeko Zerbitzuak egindako deslindea iristen den puntutik behera, eta Bidasoaren kasua, Xingudi zabalgunea kenduta, beste hainbeste.

Neurria berdin aplikatu behar litzateke Igeldo, Santa Klara, Ulia, Pasaiako Plata eta Mitxitxolako kaio- eta ugarroi-kolonietara ere, hor ere antzeman baitugu motorrak gehiegi hurreratzen direla.

Badakigu itsas-eremuan polizia-eskumenen titularitatea ez dagoela oso argi eta aginte-indarrek askotan horri heltzen diotela azkenean ezer gutxi egiteko. Dena dela, uste dugu bokaleen kasuan, bederen, errazagoa izan litekeela uretako-motorren nabigazioa kontrolatzea eta horregatik eskatu nahi genizueke, mesedez, esandako Errege Dekretua aztertzea eta Aldundiko basozainei ez ezik, Ertzaintzari eta dagozkion udaletako Udaltzaingoei eta Gipuzkoako Elkarte Nautiko eta kirol portuetako kudeatzaileei ere jakinaraztea debekua eta erregutzea bereziki zain dezatela, salatutakoa ez dadin berriz gertatu.


Eskerrik asko,


Rafael Saiz Elizondo
Lehendakaria